ارمیا ۴۸:۲۵-۴۷
۲۵
« خداوند می‌گوید كه شاخ موآب بریده و بازویش شكسته شده است.
۲۶
او را مست سازید زیرا به ضدّ خداوند تكبّر می‌نماید. و موآب در قی خود غوطه می‌خورد و او نیز مضحكه خواهد شد.
۲۷
آیا اسرائیل برای تو مضحكه نبود؟ و آیا او در میان دزدان یافت شد به حدّی كه هر وقت كه درباره او سخن می‌گفتی سر خود را می‌جنبانیدی؟
۲۸
ای ساكنان موآب شهرها را ترك كرده، در صخره ساكن شوید و مثل فاخته‌ای باشید كه آشیانه خود را در كنار دهنه مغاره می‌سازد.
۲۹
غرور موآب و بسیاری تكبّر او را و عظمت و خُیلا و كبر و بلندی دل او را شنیدیم.
۳۰
خداوند می‌گوید: خشم او را می‌دانم كه هیچ است و فخرهای او را كه از آنها هیچ برنمی‌آید.
۳۱
بنابراین برای موآب ولوله خواهم كرد و به جهت تمامی موآب فریاد برخواهم آورد. برای مردان قیرحارَسْ ماتم گرفته خواهد شد.
۳۲
برای تو ای مَوِ سِبْمَه به گریه یعْزیر خواهم گریست. شاخه‌های تو از دریا گذشته بود و به دریاچه یعزیر رسیده، بر میوه‌ها و انگورهایت غارت‌كننده هجوم آورده است.
۳۳
شادی و ابتهاج از بستانها و زمین موآب برداشته شد و شراب را از چرخشتها زایل ساختم و كسی آنها را به صدای شادمانی به پا نخواهد فشرد. صدای شادمانی صدای شادمانی نیست.
۳۴
به فریاد حشبون آواز خود را تا اَلْعالَه و یاهَصْ بلند كردند و از صوغر تا حُوُرونایم عِجْلَت شَلِیشیا، زیرا كه آبهای نِمریم نیز خرابه شده است.
۳۵
و خداوندمی‌گوید من آنانی را كه در مكان‌های بلند قربانی می‌گذرانند و برای خدایان خود بخور می‌سوزانند از موآب نابود خواهم گردانید.
۳۶
لهذا دل من به جهت موآب مثل نای صدا می‌كند و دل من به جهت مردان قیرحارس مثل نای صدا می‌كند، چونكه دولتی كه تحصیل نمودند تلف شده است.
۳۷
و هر سر بی مو گشته و هر ریش تراشیده شده است و همه دستها خراشیده و بر هر كمر پلاس است.
۳۸
بر همه پشت‌بامهای موآب و در جمیع كوچه‌هایش ماتم است زیرا خداوند می‌گوید موآب را مثل ظرف ناپسند شكسته‌ام.
۳۹
چگونه منهدم شده و ایشان چگونه ولوله می‌كنند؟ و موآب چگونه به رسوایی پشت داده است؟ پس موآب برای جمیع مجاوران خود مضحكه و باعث ترس شده است.
۴۰
زیرا خداوند چنین می‌گوید: او مثل عقاب پرواز خواهد كرد و بالهای خویش را بر موآب پهن خواهد نمود.
۴۱
شهرهایش گرفتار و قلعه‌هایش تسخیرشده، و دل شجاعان موآب در آن روز مثل دل زنی كه درد زه داشته باشد خواهد شد.
۴۲
و موآب خراب شده، دیگر قوم نخواهد بود چونكه به ضدّ خداوند تكبّر نموده است.
۴۳
خداوند می‌گوید: ای ساكن موآب خوف و حفره و دام پیش روی تو است.
۴۴
آنكه از ترس بگریزد در حفره خواهد افتاد و آنكه از حفره برآید گرفتار دام خواهد شد، زیرا خداوند فرموده است كه سال عقوبت ایشان را بر ایشان یعنی بر موآب خواهم آورد.
۴۵
فراریان بی‌تاب شده، در سایه حشبون ایستاده‌اند زیرا كه آتش از حَشْبُون و نار از میان سِیحُون بیرون آمده، حدود موآب و فرق سر فتنه‌انگیزان را خواهد سوزانید.
۴۶
وای بر تو ای موآب! قوم كموش هلاك‌شده‌اند زیرا كه پسرانت به اسیری و دخترانت به جلای وطن گرفتار گردیده‌اند.
۴۷
لیكن خداوند می‌گوید كه در ایام آخر، اسیران موآب را باز خواهم آورد. حكم درباره موآب تا اینجاست.»
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings