اشعیا ۳۸:۱۵-۲۲
۱۵
«چه بگویم چونكه او به من گفته است و خود او كرده است. تمامی سالهای خود را به سبب تلخی جانم آهسته خواهم رفت.
۱۶
ای خداوند به این چیزها مردمان زیست می‌كنند و به‌اینها و بس حیات روح من می‌باشد. پس مرا شفا بده و مرا زنده نگاه دار.
۱۷
اینك تلخی سخت من باعث سلامتی من شد. از راه لطف جانم را از چاه هلاكت برآوردی زیرا كه تمامی گناهانم را به پشت سر خود انداختی.
۱۸
زیرا كه هاویه تو را حمد نمی‌گوید و موت تو را تسبیح نمی‌خواند و آنانی كه به حفره فرو می‌روند به امانت تو امیدوار نمی‌باشند.
۱۹
زندگانند، زندگانند كه تو را حمد می‌گویند، چنانكه من امروز می‌گویم. پدران به پسران راستی تو را تعلیم خواهند داد.
۲۰
خداوند به جهت نجات من حاضر است، پس سرودهایم را در تمامی روزهای عمر خود در خانه خداوند خواهیم سرایید.»
۲۱
و اشعیا گفته بود كه «قرصی از انجیر بگیرید و آن را بر دمل بنهید كه شفا خواهد یافت.»
۲۲
و حزقیا گفته بود: «علامتی كه به خانه خداوند برخواهم آمد چیست؟»
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings