حبقوق ۳:۳-۱۳
۳
خدا از تیمان آمد و قدّوس از جبلِ فاران، سِلاه. جلال او آسمانها را پوشانید و زمین از تسبیح او مملّو گردید.
۴
پرتُوِ او مثل نور بود و از دست وی شعاع ساطع گردید. و ستر قوّت او در آنجا بود.
۵
پیش روی وی وبا می‌رفت و آتش تب نزد پایهای او می‌بود.
۶
او بایستاد و زمین را پیمود. او نظر افكند و امّت‌ها را پراكنده ساخت و كوههای ازلی جَستند و تلّهای ابدی خم شدند. طریق‌های او جاودانی است.
۷
خیمه‌های كوشان را در بلا دیدم. و چادرهای زمین مدْیان لرزان شد.
۸
ای خداوند آیا بر نهرها غضب تو افروخته شد یا خشم تو بر نهرها و غیظ تو بر دریا وارد آمد، كه بر اسبان خود و ارابه‌های فتح‌مندی خویش سوار شدی؟
۹
كمان تو تماماً برهنه شد، موافق قَسَمهایی كه در كلام خود برای اسباط‌خورده‌ای، سلاه. زمین را به نهرها مُنشَقّ ساختی.
۱۰
كوهها تو را دیدند و لرزان گشتند و سیلاب‌ها جاری شد. لجّه آواز خود را داد و دستهای خویش را به بالا برافراشت.
۱۱
آفتاب و ماه در بُرجهای خود ایستادند. از نور تیرهایت و از پرتو نیزه برّاق تو برفتند.
۱۲
با غضب در جهان خرامیدی، و با خشمْ امّت‌ها را پایمال نمودی.
۱۳
برای نجات قوم خویش و خلاصی مسیح خود بیرون آمدی. سر را از خاندان شریران زدی و اساس آن را تا به گردن عریان نمودی، سلاه.
Settings