تثنیه ۱۰:۹-۱۵
۹
بنابراین لاوی را در میان برادرانش نصیب و میراثی نیست؛ خداوند میراث وی است، چنانكه یهُوَه خدایت به وی گفته بود).
۱۰
و من در كوه مثل روزهای اولین، چهل روز و چهل شب توقف نمودم، و در آن دفعه نیز خداوند مرا اجابت نمود، و خداوند نخواست تو را هلاك سازد.
۱۱
و خداوند مرا گفت: «برخیز و پیش روی این قوم روانه شو تا به زمینی كه برای پدران ایشان قسم خوردم كه به ایشان بدهم داخل شده، آن را به تصرّف آورند.»
۱۲
پس الا´ن ای اسرائیل، یهُوَه خدایت از تو چه میخواهد، جز اینكه از یهُوَه خدایت بترسی و در همه طریقهایش سلوك نمایی، و او را دوست بداری و یهُوَه خدای خود را به تمامی دل و به تمامی جان خود عبادت نمایی.
۱۳
و اوامر خداوند و فرایض او را كه من امروز تو را برای خیریتت امر میفرمایم، نگاه داری.
۱۴
اینك فلك و فلكالافلاك از آن یهُوَه خدای توست، و زمین و هرآنچه در آن است.
۱۵
لیكن خداوند به پدران تو رغبت داشته، ایشان را محبت مینمود، و بعد از ایشان ذریت ایشان، یعنی شما را از همه قومها برگزید، چنانكه امروز شده است.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی