دوم ساموئل ۱۶:۹-۱۴
۹
و ابیشای ابن صَرُویه به پادشاه گفت كه «چرا این سگ مرده، آقایم پادشاه را دشنام دهد؟ مستدعی آنكه بروم و سرش را از تن جدا كنم.»
۱۰
پادشاه گفت: «ای پسران صَرُویه مرا با شما چه كار است؟ بگذارید كه دشنام دهد، زیرا خداوند او را گفته است كه داود را دشنام بده. پس كیست كه بگوید چرا این كار را می‌كنی؟»
۱۱
و داود به ابیشای و به تمامی خادمان خود گفت: «اینك پسر من كه از صلب من بیرون آمد، قصد جان من دارد؛ پس حال چند مرتبه زیاده این بنیامینی؟ پس او را بگذارید كه دشنام دهد زیرا خداوند او را امر فرموده است.
۱۲
شاید خداوند بر مصیبت من نگاه كند و خداوند به عوض دشنامی كه او امروز به من می‌دهد، به من جزای نیكو دهد.»
۱۳
پس داود و مردانش راه خود را پیش گرفتند. و اما شَمْعی در برابر ایشان به جانب كوه می‌رفت و چون می‌رفت، دشنام داده، سنگها به سوی او می‌انداخت و خاك به هوا می‌پاشید.
۱۴
و پادشاه با تمامی قومی كه همراهش بودند، خسته شده، آمدند و در آنجا استراحت كردند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی