TRV
دوم قرنتیان ۵:۱-۱۰
۱
زیرا میدانیم که هرگاه این خانهٔ زمینیِ خیمهٔ ما ریخته شود، عمارتی از خدا داریم، خانهای ناساخته شده به دستها و جاودانی در آسمانها.
۲
زیرا که در این هم آه میکشیم، چونکه مشتاق هستیم که خانهٔ خود را که از آسمان است بپوشیم،
۳
اگر فیالواقع پوشیده و نه عریان یافت شویم.
۴
از آنرو که ما نیز که در این خیمه هستیم، گرانبار شده، آه میکشیم، از آن جهت که نمیخواهیم این را بیرون کنیم، بلکه آن را بپوشیم تا فانی در حیات غرق شود.
۵
امّا او که ما را برای این درست ساخت خدا است که بیعانه روح را به ما میدهد.
۶
پس دائماً خاطرجمع هستیم و میدانیم که مادامی که در بدن متوطّنیم، از خداوند غریب میباشیم،
۷
{زیرا که به ایمان رفتار میکنیم نه به دیدار}.
۸
پس خاطرجمع هستیم و این را بیشتر میپسندیم که از بدن غربت کنیم و به نزد خداوند متوطّن شویم.
۹
لهذا حریص هستیم بر اینکه خواه متوطّن و خواه غریب، پسندیده او باشیم.
۱۰
زیرا لازم است که همهٔ ما پیش مسند مسیح حاضر شویم تا هرکس اعمال بدنی خود را بیابد، بحسب آنچه کرده باشد، چه نیک چه بد.
Settings