دوم قرنتیان ۵:۶-۱۰

پس دائماً خاطرجمع هستیم و می‌دانیم که مادامی که در بدن متوطّنیم، از خداوند غریب می‌باشیم،

{زیرا که به ایمان رفتار می‌کنیم نه به دیدار}.

پس خاطرجمع هستیم و این را بیشتر می‌پسندیم که از بدن غربت کنیم و به نزد خداوند متوطّن شویم.

لهذا حریص هستیم بر اینکه خواه متوطّن و خواه غریب، پسندیده او باشیم.

۱۰

زیرا لازم است که همهٔ ما پیش مسند مسیح حاضر شویم تا هرکس اعمال بدنی خود را بیابد، بحسب آنچه کرده باشد، چه نیک چه بد.