TRV
اول تواریخ ۱۷:۴-۱۵
۴
« برو و به بندۀ من داود بگو خداوند چنین میفرماید: تو خانهای برای سكونت من بنا نخواهی كرد.
۵
زیرا از روزی كه بنیاسرائیل را بیرون آوردم تا امروز در خانه ساكن نشدهام بلكه از خیمه به خیمه و مسكن به مسكن گردش كردهام.
۶
و به هر جایی كه با تمامی اسرائیل گردش كردهام، آیا به احدی از داوران اسرائیل كه برای رعایت قوم خود مأمور داشتم، سخنی گفتم كه چرا خانهای از سرو آزاد برای من بنا نكردید؟
۷
و حال به بندۀ من داود چنین بگو: یهُوَه صبایوت چنین میفرماید: من تو را از چراگاه از عقب گوسفندان گرفتم تا پیشوای قوم من اسرائیل باشی.
۸
و هر جایی كه میرفتی، من با تو میبودم و جمیع دشمنانت را از حضور تو منقطع ساختم و برای تو اسمی مثل اسم بزرگانی كه بر زمیناند پیدا كردم.
۹
و به جهت قوم خود اسرائیل مكانی تعیین نمودم و ایشان را غرس كردم تا در مكان خویش ساكن شده، باز متحرك نشوند، و شریران ایشان را دیگر مثل سابق ذلیل نسازند.
۱۰
و از ایامی كه داوران را بر قوم خود اسرائیل تعیین نمودم و تمامی دشمنانت را مغلوب ساختم، تو را خبر میدادم كه خداوند خانهای برای تو بنا خواهد نمود.
۱۱
و چون روزهای عمر تو تمام شود كه نزد پدران خود رحلت كنی، آنگاه ذریت تو را كه از پسران تو خواهد بود، بعد از تو خواهم برانگیخت و سلطنت او را پایدار خواهم نمود.
۱۲
او خانهای برای من بنا خواهد كرد و من كرسی او را تا به ابداستوار خواهم ساخت.
۱۳
من او را پدر خواهم بود و او مرا پسر خواهد بود و رحمت خود را از او دور نخواهم كرد چنانكه آن را از كسی كه قبل از تو بود دور كردم.
۱۴
و او را در خانه و سلطنت خودم تا به ابد پایدار خواهم ساخت و كرسی او استوار خواهد ماند تا ابدالا´باد.»
۱۵
برحسب تمامی این كلمات و مطابق تمامی این رؤیا ناتان به داود تكلم نمود.
Settings