Haggai
آیاتی که از Haggai نام میبرند
آنگاه دو نبی، یعنی حجّی نبی و زكریا ابن عدّو، برای یهودیانی كه در یهودا و اورشلیم بودند، به نام خدای اسرائیل كه با ایشان میبود نبوّت كردند.
و مشایخ یهود به بنا نمودن مشغول شدند و برحسب نبوّت حجّی نبی و زكریا ابن عدّو كار را پیش بردند و برحسب حكم خدای اسرائیل و فرمان كورش و داریوش و اَرتَحشَستا،پادشاهان فارس آن را بنا نموده، به انجام رسانیدند.
در روز اوّل ماه ششم از سال دوّمِ داریوش پادشاه، كلام خداوند به واسطه حَجَّینبی و به زَرُبّابِل بن شألْتِیئِیل والی یهودا و به یهُوْشَع بن یهُوصادق رئیس كَهَنه رسیده، گفت:
پس كلام خداوند به واسطه حَجَّی نبی نازل شده، گفت:
آنگاه زَرُبابِل بن شَأَلْتَیئیل و یهوشَع بن یهُو صادق رئیس كَهَنَه و تمامی بقیه قوم به قول یهوه خدای خود و به كلام حَجَّی نبی چنانكه یهوه خدای ایشان او را فرستاده بود گوش دادند، و قوم از خداوند ترسیدند.
و حَجَّی، رسولِ خداوند، پیغام خداوند را برای قوم بیان كرده، گفت: خداوند میگوید كه من با شما هستم.
در روز بیست و یكمِ ماه هفتم، كلام خداوند بواسطه حَجَّی نبی نازل شده، گفت:
در روز بیست و چهارم ماه نهم از سال دوّمِ داریوش، كلام خداوند بواسطه حَجَّی نبی نازل شده، گفت:
پس حَجّی پرسید: اگر كسی كه از میتی نجس شده باشد، یكی از اینها را لمس نماید، آیا آن نجس خواهد شد؟ و كاهنان در جواب گفتند كه نجس خواهد شد.
پس حَجَّی تكلّم نموده، گفت: خداوند میفرماید این قوم همچنین هستند و این امّت به نظر من همچنین میباشند و همه اعمال دستهای ایشان چنین است و هر هدیهای كه در آنجا میبرند نجس میباشد.
و كلام خداوند بار دوّم در بیست و چهارم ماه بر حَجَّی نازل شده، گفت: