- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
مزامیر۸۱
Listen to this chapter
0:00
0:00
دعوت به پرستش شادمانه
۱
{برای سالار مغنیان برجتّیت. مزمور آساف.} ترنّم نمایید برای خدایی که قوّت ماست. برای خدای یعقوب آواز شادمانی دهید!
۲
سرود را بلند کنید و دف را بیاورید و بربط دلنواز را با رباب!
۳
کَرِنّا را بنوازید در اوّل ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.
۴
زیرا که این فریضهای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.
۵
این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم،
خدا رهایی در خروج را به یاد میآورد
۶
دوشِ او را از بار سنگین آزاد ساختم و دستهای او از سبد رها شد.
۷
در تنگی استدعا نمودی و تو را خلاصی دادم. در سِترِ رعد، تو را اجابت کردم و تو را نزد آب مَریبَه امتحان نمودم. سلاه.
فرمان الهی: بشنوید و اطاعت کنید
۸
ای قوم من بشنو و تو را تأکید میکنم. و ای اسرائیل اگر به من گوش دهی.
۹
در میان تو خدای غیر نباشد و نزدِ خدای بیگانه سجده منما.
۱۰
من یَهُوَه خدای تو هستم که تو را از زمین مصر برآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پر خواهم ساخت.
پیامدهای نافرمانی و برکات ازدسترفته
۱۱
لیکن قوم من سخن مرا نشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.
۱۲
پس ایشان را به سختیِ دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.
۱۳
ای کاش که قوم من به من گوش میگرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک میبودند.
۱۴
آنگاه دشمنان ایشان را بزودی به زیر میانداختم و دست خود را برخصمان ایشان برمیگردانیدم.
۱۵
آنانی که از خداوند نفرت دارند بدو گردن مینهادند. امّا زمان ایشان باقی میبود تا ابدالآباد.
۱۶
ایشان را به نیکوترین گندم میپرورد؛ و تو را به عسل از صخره سیر میکردم.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Reading Width chars
Options
Study Note