مزامیر۱۴۱

۱
{مزمور داود} ای خداوند تو را می‌خوانم. نزد من بشتاب! و چون تو را بخوانم آواز مرا بشنو!
۲
دعای من به حضور تو مثل بخور آراسته شود، و برافراشتن دستهایم، مثل هدیه شام.
۳
ای خداوند، بر دهان من نگاهبانی فرما و در لبهایم را نگاه دار.
۴
دل مرا به عمل بد مایل مگردان تا مرتکب اعمال زشت با مردان بدکار نشوم. و از چیزهای لذیذ ایشان نخورم.
۵
مردِعادل مرا بزند و لطف خواهد بود، و مرا تأدیب نماید و روغن برای سر خواهد بود! و سر من آن را ابا نخواهد نمود زیرا که در بدیهای ایشان نیز دعای من دایم خواهد بود.
۶
چون داوران ایشان از سرِ صخره‌ها انداخته شوند، آنگاه سخنان مرا خواهند شنید زیرا که شیرین است.
۷
مثل کسی که زمین را فلاحت و شیار بکند، استخوانهای ما بر سر قبرها پراکنده می‌شود.
۸
زیرا که ای یهوه خداوند، چشمان من بسوی توست. و بر تو توکّل دارم. پس جان مرا تلف منما!
۹
مرا از دامی که برای من نهاده‌اند نگاه دار و از کمنده‌ای گناهکاران.
۱۰
شریران به دامهای خود بیفتند و من بسلامتی در بگذرم.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options