TRV
Psalmet 39:7-11
7
Por tani, o Zot, çfarë pres? Shpresa ime është te ti.
8
Çliromë nga të gjitha fajet e mia; bëj që të mos jem objekt i talljes nga njeriu pa mend.
9
Do të qëndroj në heshtje, nuk kam për të hapur gojën, sepse ti je ai që vepron.
10
Largo nga unë fshikullin tënd; unë po marr fund nën goditjet e dorës sate.
11
Ti e korrigjon njeriun duke dënuar mëkatin e tij dhe konsumon si një krimb atë që për të është e çmuar. Po, çdo njeri nuk është veçse kotësi. (Sela)
Settings