Psalmów 73:17-26

Psalmów 73:17-26

17
Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.
18
Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.
19
Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.
20
Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.
21
Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
22
Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.
23
A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.
24
Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.
25
Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.
26
Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.
Czytaj cały rozdział 73
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options