Psalmów 49:5-12

Głupota ufania bogactwom

Psalmów 49:5-12
5
Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.
6
Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?
7
Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.
8
Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zań.
9
(Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)
10
Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.
11
Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.
12
Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.
Czytaj cały rozdział 49
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options