Przypowieści Salomonowych 17:24
Wyświetlanie wersetu 24 w otaczającym kontekście.
21
Kto spłodził głupiego, na smutek swój spłodził go, ani się rozweseli ojciec niemądrego.
22
Serce wesołe oczerstwia jako lekarstwo; ale duch sfrasowany wysusza kości.
23
Niezbożny potajemnie dar bierze, aby podwrócił ścieszki sądu.
24
Na twarzy roztropnego znać mądrość; ale oczy głupiego aż na kraju ziemi.
25
Syn głupi żałością jest ojcu swemu, a gorzkością rodzicielce swojej.
26
Zaiste nie dobra, winować sprawiedliwego, albo żeby przełożeni kogo dla cnoty bić mieli.
27
Kto zawściąga mowy swe, jest umiejętnym; drogiego ducha jest mąż rozumny.
Settings