Łukasza 14:15-24

Przypowieść o wielkiej wieczerzy

Łukasza 14:15-24
15
A usłyszawszy to niektóry z spółsiedzących, rzekł mu: Błogosławiony, który je chleb w królestwie Bożem.
16
A on mu rzekł: Człowiek niektóry sprawił wieczerzę wielką i zaprosił wielu;
17
I posłał sługę swego w godzinę wieczerzy, żeby rzekł zaproszonym: Pójdźcie! bo już wszystko gotowe.
18
I poczęli się wszyscy jednostajnie wymawiać. Pierwszy mu rzekł: Kupiłem wieś, i muszę iść, a oglądać ją, proszę cię, miej mię za wymówionego.
19
A drugi rzekł: Kupiłem pięć jarzm wołów, i idę, abym ich doświadczył: proszę cię, miej mię za wymówionego.
20
A drugi rzekł: Żonęm pojął, a dlatego przyjść nie mogę.
21
A wróciwszy się on sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze swemu: Wynijdź prędko na ulice i na drogi miejskie, a ubogie i ułomne i chrome i ślepe wprowadź tu.
22
I rzekł sługa: Panie! stało się, jakoś rozkazał, a jeszcze miejsce jest.
23
I rzekł Pan do sługi: Wynijdź na drogi i między opłotki, a przymuś wnijść, aby był napełniony dom mój.
24
Albowiem powiadam wam, że żaden z onych mężów, którzy byli zaproszeni, nie ukusi wieczerzy mojej.
Czytaj cały rozdział 14
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options