TRV
Zabura 102:1-11
1
Addu’ar mutum mai shan wahala. Sa’ad da ya rasa ƙarfi ya kuma yi makoki a gaban Ubangiji. Ka ji addu’ata, ya Ubangiji; bari kukata ta neman taimako ta zo gare ka.
2
Kada ka ɓoye fuskarka daga gare ni sa’ad da nake cikin damuwa. Ka juye kunnenka gare ni; sa’ad da na yi kira, ka amsa mini da sauri.
3
Gama kwanakina sun ɓace kamar hayaƙi; ƙasusuwana suna ƙuna kamar jan wuta.
4
Zuciyata ta kamu da ciwo ta kuma bushe kamar ciyawa; na manta in ci abinci.
5
Saboda nishina mai ƙarfi na rame na bar ƙasusuwa kawai.
6
Ni kamar mujiyar jeji ne, kamar mujiya a kufai.
7
Na kwanta a faɗake; na zama kamar tsuntsun da yake shi kaɗai a kan rufin ɗaki.
8
Dukan yini abokan gābana suna tsokanata; waɗanda suke mini ba’a suna amfani da sunana yă zama abin la’ana.
9
Gama ina cin toka a matsayin abincina ina kuma gauraye abin sha nawa da hawaye
10
saboda fushinka mai girma, gama ka ɗaga ni sama ka yar a gefe.
11
Kwanakina suna kamar inuwar yamma; na bushe kamar ciyawa.
Settings