بازگویی عهد داوودی

۱۹

آنگاه در عالم رؤیا به مقدّس خود خطاب کرده، گفتی که نصرت را بر مردی زورآور نهادم و برگزیده‌ای از قوم را ممتاز کردم.

۲۰

بندهٔ خود داود را یافتم و او را به روغن مقدّس خود مسح کردم.

۲۱

که دست من با او استوار خواهد شد. بازوی من نیز او را قوی خواهد گردانید.

۲۲

دشمنی بر او ستم نخواهد کرد و هیچ پسر ظلم بدو اذیت نخواهد رسانید.

۲۳

و خصمان او را پیش روی وی خواهم گرفت و آنانی را که از او نفرت دارند مبتلا خواهم گردانید.

۲۴

و امانت ورحمت من با وی خواهد بود و در نام من شاخ او مرتفع خواهد شد.

۲۵

دست او را بر دریا مستولی خواهم ساخت و دست راست او را بر نهرها.

۲۶

او مرا خواهد خواند که تو پدر من هستی، خدای من و صخرهٔ نجات من.

۲۷

من نیز او را نخست‌زاده خود خواهم ساخت، بلندتر از پادشاهان جهان.

۲۸

رحمت خویش را برای وی نگاه خواهم داشت تا ابدالآباد و عهد من با او استوار خواهد بود.

۲۹

و ذریّت وی را باقی خواهم داشت تا ابدالآباد و تخت او را مثل روزهای آسمان.

۳۰

اگر فرزندانش شریعت مرا ترک کنند، و در احکام من سلوک ننمایند،

۳۱

اگر فرایض مرا بشکنند، و اوامر مرا نگاه ندارند،

۳۲

آنگاه معصیت ایشان را به عصا تأدیب خواهم نمود و گناه ایشان را به تازیانه‌ها.

۳۳

لیکن رحمت خود را از او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت.

۳۴

عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.

۳۵

یک چیز را به قدوسیت خود قسم خوردم و به داود هرگز دروغ نخواهم گفت.

۳۶

که ذریّت او باقی خواهد بود تا ابدالآباد و تخت او به حضور من مثل آفتاب،

۳۷

مثل ماه ثابت خواهد بود تا ابدالآباد و مثل شاهد امین در آسمان، سلاه.