مزامیر ۸۱:۶-۱۶ (OPV)

۶

دوشِ او را از بار سنگین آزاد ساختم و دستهای او از سبد رها شد.

۷

در تنگی استدعا نمودی و تو را خلاصی دادم. در سِترِ رعد، تو را اجابت کردم و تو را نزد آب مَریبَه امتحان نمودم. سلاه.

۸

ای قوم من بشنو و تو را تأکید می‌کنم. و ای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

۹

در میان تو خدای غیر نباشد و نزدِ خدای بیگانه سجده منما.

۱۰

من یَهُوَه خدای تو هستم که تو را از زمین مصر برآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پر خواهم ساخت.

۱۱

لیکن قوم من سخن مرا نشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

۱۲

پس ایشان را به سختیِ دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

۱۳

ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریق‌های من سالک می‌بودند.

۱۴

آنگاه دشمنان ایشان را بزودی به زیر می‌انداختم و دست خود را برخصمان ایشان برمی‌گردانیدم.

۱۵

آنانی که از خداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. امّا زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالآباد.

۱۶

ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل از صخره سیر می‌کردم.

مزامیر ۸۱:۶-۱۶