مزامیر ۷۳:۱۸
نمایش آیهٔ ۱۸ همراه با بافت پیرامون.
۱۵
اگر میگفتم که چنین سخن گویم، هر آینه بر طبقهٔ فرزندان تو خیانت میکردم.
۱۶
چون تفکر کردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.
۱۷
تا به قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تأمل کردم.
۱۸
هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذاردهای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.
۱۹
چگونه بَغْتَهًٔ به هلاکت رسیدهاند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیدهاند.
۲۰
مثل خوابِ کسی چون بیدار شد، ای خداوند همچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیز خواهی شمرد.
۲۱
لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی