مزامیر ۴۴:۱۷-۲۴
۱۷
این همه بر ما واقع شد. امّا تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
۱۸
دل ما به عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
۱۹
هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایهٔ موت پوشانیدی.
۲۰
نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
۲۱
آیا خدا این را غوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب را میداند.
۲۲
هر آینه به خاطر تو تمامی روز کشتهمیشویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده میشویم.
۲۳
ای خداوند بیدار شو! چرا خوابیدهای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
۲۴
چرا روی خود را پوشانیدی و ذلّت و تنگی ما را فراموش کردی؟
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی