مزامیر ۳۸:۱-۱۸ (OPV)

۱

{مزمور داود برای تذکر} ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تأدیبم مفرما.

۲

زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو بر من فرود آمده است.

۳

در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.

۴

زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بار گران از طاقتم سنگینتر شده.

۵

جراحات من متعفّن و مقروح شده است، به‌سبب حماقت من.

۶

به خود می‌پیچم و بی‌نهایت منحنی شده‌ام. تمامی روز ماتمکنان تردد می‌کنم.

۷

زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.

۸

من بیحس و بی‌نهایت کوفته شده‌ام و از فغان دل خود نعره می‌زنم.

۹

ای خداوند تمامیِ آرزوی من در مد نظر تو است و ناله‌های من از تو مخفی نمی‌باشد.

۱۰

دل من میطپد و قوّتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.

۱۱

دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار میایستند و خویشان من دور ایستاده‌اند.

۱۲

آنانی که قصد جانم دارند دام می‌گسترند و بداندیشانم سخنان فتنهانگیز می‌گویند و تمام روز حیله را تفکر می‌کنند.

۱۳

و امّا من مثل کر نمی‌شنوم؛ و مانند گُنگم که دهان خود را باز نکند.

۱۴

و مثل کسی گردیده‌ام که نمی‌شنود و کسی که در زبانش حجتی نباشد.

۱۵

زیرا که ای خداوند انتظار تو را می‌کشم. تو ای یهوه خدایم جواب خواهی داد.

۱۶

چونکه گفته‌ام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.

۱۷

زیرا که برای افتادن نصب شده‌ام و درد من همیشه پیش روی من است.

۱۸

زیرا گناهخود را اخبار می‌نمایم و از خطای خود غمگین هستم.

مزامیر ۳۸:۱-۱۸