مزامیر ۲۱:۲-۴

مراد دل او را به وی بخشیدی و مسألت زبانش را از او دریغ نداشتی. سلاه.

زیرابه برکات نیکو بر مراد او سبقت جستی. تاجی از زرِ خالص برسر وی نهادی.

حیات را از تو خواست و آن را به وی دادی، و طول ایام را تا ابدالآباد.