TRV
مزامیر ۲۱:۱-۷
۱
{برای سالار مغنیان. مزمور داود.} ای خداوند در قوّت تو پادشاه شادی میکند و در نجات تو چه بسیار به وجد خواهد آمد.
۲
مراد دل او را به وی بخشیدی و مسألت زبانش را از او دریغ نداشتی. سلاه.
۳
زیرابه برکات نیکو بر مراد او سبقت جستی. تاجی از زرِ خالص برسر وی نهادی.
۴
حیات را از تو خواست و آن را به وی دادی، و طول ایام را تا ابدالآباد.
۵
جلال او بهسبب نجات تو عظیم شده. اکرام و حشمت را بر او نهادهای.
۶
زیرا او را مبارک ساختهای تا ابدالآباد. به حضور خود او را بینهایت شادمان گردانیدهای.
۷
زیرا که پادشاه بر خداوند توکل میدارد، و به رحمت حضرت اعلیٰ جنبش نخواهد خورد.
Settings