مزامیر ۱۴۷:۱۶-۱۸

۱۶

که برف را مثل پشم می‌باراند، و ژاله را مثل خاکستر می‌پاشد.

۱۷

که تگرگ خود را در قطعه‌ها می‌اندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟

۱۸

کلام خود را می‌فرستد و آنها را می‌گدازد. باد خویش را میوزاند، پس آبها جاری می‌شود.