TRV
مزامیر ۱۴۷:۱۲-۲۰
۱۲
ای اورشلیم، خداوند را تسبیح بخوان. ای صهیون، خدای خود را حمد بگو.
۱۳
زیرا که پشت بندهٔای دروازههایت را مستحکم کرده و فرزندانت را در اندرونت مبارک فرموده است.
۱۴
که حدود تو را سلامتی میدهد و تو را از مغز گندم سیر میگرداند.
۱۵
که کلام خود را بر زمین فرستاده است و قول او به زودی هر چه تمامتر میدود.
۱۶
که برف را مثل پشم میباراند، و ژاله را مثل خاکستر میپاشد.
۱۷
که تگرگ خود را در قطعهها میاندازد؛ و کیست که پیش سرمای او تواند ایستاد؟
۱۸
کلام خود را میفرستد و آنها را میگدازد. باد خویش را میوزاند، پس آبها جاری میشود.
۱۹
کلام خود را به یعقوب بیان کرده، و فرایض و داوریهای خویش را به اسرائیل.
۲۰
با هیچ امّتی چنین نکرده است و داوریهای او را ندانستهاند. هلّلویاه!
Settings