Skip to content
مزامیر ۱۴۶:۱-۵

مزامیر ۱۴۶:۱-۵

۱
هلّلویاه! ای جان من خداوند را تسبیح بخوان!
۲
تا زنده هستم، خداوند را حمد خواهم گفت. مادامی که وجود دارم، خدای خود را خواهم سرایید.
۳
بر رؤسا توکّل مکنید و نه بر ابن آدم که نزد او اعانتی نیست.
۴
روح او بیرون می‌رود و او به خاک خود برمی‌گردد و در همان روز فکرهایش نابود می‌شود.
۵
خوشابحال آنکه خدای یعقوب مددکاراوست، که امید او بر یهوّه خدای وی می‌باشد،

متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی