مزامیر ۱۱۹:۱۶۰-۱۷۶
۱۶۰
جمله کلام تو راستی است و تمامیِ داوریِ عدالت تو تا ابدالآباد است.
۱۶۱
{ش} سروران بیجهت بر من جفا کردند. امّا دل من از کلام تو ترسان است.
۱۶۲
من در کلام تو شادمان هستم، مثل کسی که غنیمت وافر پیدا نموده باشد.
۱۶۳
از دروغ کراهت و نفرت دارم. امّا شریعت تو را دوست می‌دارم.
۱۶۴
هر روز تو را هفت مرتبه تسبیح می‌خوانم، برای داوریهای عدالت تو.
۱۶۵
آنانی را که شریعت تو را دوست می‌دارند، سلامتیِ عظیم است و هیچ چیز باعث لغزش ایشان نخواهد شد.
۱۶۶
ای خداوند، برای نجات تو امیدوار هستم و اوامر تو را بجا می‌آورم.
۱۶۷
جان من شهادات تو را نگاه داشته است و آنها را بی‌نهایت دوست می‌دارم.
۱۶۸
وصایا و شهادات تو را نگاه داشته‌ام زیرا که تمام طریق‌های من در مدّ نظر تو است.
۱۶۹
{ت} ای خداوند، فریاد من به حضور تو برسد. به حسب کلام خود مرا فهیم گردان.
۱۷۰
مناجات من به حضور تو برسد. به حسب کلام خود مرا خلاصی ده.
۱۷۱
لبهای من حمد تو را جاری کند زیرا فرایض خود را به من آموخته‌ای.
۱۷۲
زبان من کلام تو را بسراید زیرا که تمام اوامر تو عدل است.
۱۷۳
دست تو برای اعانت من بشود زیرا که وصایای تو را برگزیده‌ام.
۱۷۴
ای خداوند برای نجات تو مشتاق بوده‌ام و شریعت تو تلذّذ من است.
۱۷۵
جان من زنده شود تا تو را تسبیح بخواند و داوریهای تو معاون من باشد.
۱۷۶
مثل گوسفندِ گم شده، آواره گشتم. بندهٔ خود را طلب نما، زیرا که اوامر تو را فراموش نکردم.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی