کلام تو چراغی است برای پای‌های من

مزامیر ۱۱۹:۱۰۵-۱۱۲

۱۰۵

{ن} کلام تو برای پایهای من چراغ، و برای راه‌های من نور است.

۱۰۶

قسم خوردم و آن را وفا خواهم نمود که داوریهای عدالت تو را نگاه خواهم داشت.

۱۰۷

بسیار ذلیل شده‌ام. ای خداوند، موافق کلام خود مرا زنده ساز!

۱۰۸

ای خداوند هدایای تَبَرُّعی دهان مرا منظور فرما و داوریهای خود را به من بیاموز.

۱۰۹

جان من همیشه در کف من است، لیکن شریعت تو را فراموش نمی‌کنم.

۱۱۰

شریران برای من دام گذاشته‌اند، امّا از وصایای تو گمراه نشدم.

۱۱۱

شهادات تو را تا به ابد میراث خود ساخته‌ام زیرا که آنها شادمانی دل من است.

۱۱۲

دل خود را برای بجا آوردن فرایض تو مایل ساختم، تا ابدالآباد و تا نهایت.