TRV
مزامیر ۱۰۲:۱-۱۱
۱
{دعای مسکین وقتیکه پریشان حال شده، ناله خود را به حضور یهوّه میریزد} ای خداوند دعای مرا بشنو، و فریاد من نزد تو برسد.
۲
در روز تنگیام روی خود را از من مپوشان. گوش خود را به من فراگیر، و روزی که بخوانم مرا به زودی اجابت فرما.
۳
زیرا روزهایم مثل دود تلف شد و استخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید.
۴
دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیرا خوردن غذای خود را فراموش میکنم.
۵
بهسبب آواز ناله خود، استخوانهایم به گوشت من چسبیده است.
۶
مانند مرغ سقّای صحرا شده، و مثل بوم خرابهها گردیدهام.
۷
پاسبانی میکنم و مثل گنجشک بر پشتبام، منفرد گشتهام.
۸
تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش میکنند و آنانی که بر من دیوانه شدهاند مرا لعنت مینمایند.
۹
زیرا خاکستر را مثل نان خوردهام و مشروب خود را با اشک آمیختهام،
۱۰
بهسبب غضب و خشم تو زیرا که مرا برافراشته و به زیر افکندهای.
۱۱
روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شدهام.
Settings