TRV
امثال ۵:۱-۱۴
۱
ای پسر من، به حكمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،
۲
تا تدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت را نگاه دارد.
۳
زیرا كه لبهای زن اجنبی عسل را میچكاند، و دهان او از روغن ملایمتر است.
۴
لیكن آخر او مثل اَفْسَنتین تلخ است و بُرنده مثل شمشیر دودم.
۵
پایهایش به موت فرو میرود، و قدمهایش به هاویه متمّسك میباشد.
۶
به طریق حیات هرگز سالك نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمیداند.
۷
و الا´ن ای پسرانم مرا بشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.
۸
طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه او نزدیك مشو.
۹
مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستمكیشان.
۱۰
و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
۱۱
كه در عاقبتِ خود نوحهگری نمایی، هنگامی كه گوشت و بدنت فانی شده باشد،
۱۲
و گویی چرا ادب را مكروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
۱۳
و آوازمرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
۱۴
نزدیك بود كه هر گونه بدی را مرتكب شوم، در میان قوم و جماعت.
Settings