TRV
فیلیپیان ۴:۱۰-۲۰
۱۰
و در خداوند بسیار شاد گردیدم که الآن آخر، فکر شما برای من شکوفه آورد و در این نیز تفکّر میکردید، لیکن فرصت نیافتید.
۱۱
نه آنکه دربارهٔ احتیاج سخن میگویم، زیرا که آموختهام که در هر حالتی که باشم، قناعت کنم.
۱۲
و ذلّت را میدانم و دولتمندی را هم میدانم، در هر صورت و در همهچیز، سیری و گرسنگی و دولتمندی و افلاس را یاد گرفتهام.
۱۳
قوّت هرچیز را دارم در مسیح که مرا تقویت میبخشد.
۱۴
لیکن نیکویی کردید که در تنگی من شریک شدید.
۱۵
امّا ای فیلیپّیان شما هم آگاهید که در ابتدای انجیل، چون از مکادونیه روانه شدم، هیچ کلیسا در امر دادن و گرفتن با من شراکت نکرد جز شما و بس.
۱۶
زیرا که در تسالونیکی هم یک دو دفعه برای احتیاج من فرستادید.
۱۷
نه آنکه طالب بخشش باشم، بلکه طالب ثمری هستم که به حساب شما بیفزاید.
۱۸
ولی همهچیز بلکه بیشتر از کفایت دارم. پُر گشتهام چونکه هدایای شما را از اَپَفْرُدِتُس یافتهام که عطر خوشبوی و قربانی مقبول و پسندیدهٔ خداست.
۱۹
امّا خدای من همهٔٔ احتیاجات شما را برحسب دولت خود در جلال در مسیح عیسی رفع خواهد نمود.
۲۰
و خدا و پدر ما را تا ابدالآباد جلال باد. آمین.
Settings