TRV
ناحوم ۲:۶-۱۰
۶
دروازههای نهرها گشاده است و قصر گداخته میگردد.
۷
و حُصَّب برهنه شده، (به اسیری) برده میشود و كنیزانش مثل ناله فاختهها سینهزنان ناله میكنند.
۸
و نینوا از روزی كه به وجود آمد، مانند بركه آب میبود. امّا اهلش فرار میكنند، (و اگر چه صدا میزنند) كه «بایستید! بایستید!»، لیكن احدی ملتفت نمیشود.
۹
نقره را غارت كنید و طلا را به یغما برید زیرا كه اندوختههای او را و كثرت هرگونه متاع نفیسهاش را انتهایی نیست.
۱۰
او خالی و ویران و خراب است و دلش گداخته و زانوهایش لرزان و در همه كمرها درد شدید میباشد و رنگ رویهای همه پریده است.
Settings