لاویان ۱۱:۱-۲

مقدمه‌ای بر احکام پاک و ناپاک

لاویان ۱۱:۱-۲

مقدمه‌ای بر احکام پاک و ناپاک

۱
و خداوند موسی‌ و هارون‌ را خطاب‌كرده‌، به‌ ایشان‌ گفت‌:
۲
«بنی‌اسرائیل‌ را خطاب‌ كرده‌، بگویید: اینها حیواناتی‌ هستند كه‌ می‌باید بخورید، از همه‌ بهایمی‌ كه‌ بر روی‌ زمین‌اند.
خواندن فصل کامل ۱۱

مطالعه این بخش

تفسیر برای کل این بخش

دیگر اشارات کتاب‌مقدس

  • عبرانیان ۹:۱۰

    چونکه اینها با چیزهای خوردنی و آشامیدنی و طهارات مختلفه، فقط فرایض جسدی است که تا زمان اصلاح مقرّر شده است. مسیح کاهن و فدیهٔ ابدی
    از آیه ۲

  • لاویان ۱۱:۱۱

    البته‌ نزد شما مكروه‌اند، از گوشت‌ آنها مخورید و لاشهای‌ آنها را مكروه‌ دارید.
    از آیه ۲

  • متی ۱۵:۱۱

    نه آنچه به دهان فرو می‌رود انسان را نجس می‌سازد، بلکه آنچه از دهان بیرون می‌آید انسان را نجس می‌گرداند.
    از آیه ۲

  • اول تیموتائوس ۴:۴

    زیرا که هر مخلوق خدا نیکو است و هیچ چیز را ردّ نباید کرد، اگر به شکرگزاری پذیرند،
    از آیه ۲

  • اول تیموتائوس ۴:۶

    اگر این امور را به برادران بسپاری، خادم نیکوی مسیح عیسی خواهی بود، تربیت یافته در کلام ایمان و تعلیم خوب که پیروی آن را کرده‌ای.
    از آیه ۲

  • اعمال رسولان ۱۰:۱۲

    که در آن هر قسمی از دوابّ و وحوش و حشرات زمین و مرغان هوا بودند.
    از آیه ۲

  • اعمال رسولان ۱۰:۱۴

    پطرس گفت، حاشا خداوندا زیرا چیزی ناپاک یا حرام هرگز نخورده‌ام.
    از آیه ۲

  • دانیال ۱:۸

    امّا دانیال‌ در دل‌ خود قصد نمود كه‌ خویشتن‌ را از طعام‌ پادشاه‌ و از شرابی‌ كه‌ او می‌نوشیدنجس‌ نسازد. پس‌ از رئیس‌ خواجه‌ سرایان‌ درخواست‌ نمود كه‌ خویشتن‌ را نجس‌ نسازد.
    از آیه ۲

  • تثنیه ۱۴:۳

    هیچ‌ چیز مكروه‌ مخور.
    از آیه ۲

  • تثنیه ۱۴:۲۱

    هیچ‌ میته‌ مخورید؛ به‌ غریبی‌ كه‌ درون‌ دروازه‌های‌ تو باشد بده‌ تا بخورد، یا به‌ اجنبی‌ بفروش‌، زیرا كه‌ تو برای‌ یهُوَه‌، خدایت‌، قوم‌ مقدس‌ هستی‌. و بزغاله‌ را در شیر مادرش‌ مپز.
    از آیه ۲

  • حزقیال ۴:۱۴

    پس‌ گفتم‌: «آه‌ ای‌ خداوند یهوه‌ اینك‌ جان‌ من‌ نجس‌ نشده‌ و از طفولیت‌ خود تا به‌ حال‌ میته‌ یا دریده‌ شده‌ را نخورده‌ام‌ و خوراك‌ نجس‌ به‌ دهانم‌ نرفته‌ است‌.»
    از آیه ۲

  • عبرانیان ۱۳:۹

    از تعلیم‌های مختلف و غریب از جا برده مشوید، زیرا بهتر آن است که دل شما به فیض استوار شود و نه به خوراکهایی که آنانی که در آنها سلوک نمودند، فایده نیافتند.
    از آیه ۲
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options