مراثی ارمیا ۳:۴۳-۵۳
۴۳
خویشتـن را بـه غضب پوشانیـده، ما را تعـاقب نمـودی و به قتـل رسانیـده، شفقت نفرمودی.
۴۴
خویشتن را به ابر غلیظ مستور ساختی، تا دعای ما نگذرد.
۴۵
ما را در میان امّتها فضله و خاكروبه گردانیدهای.»
۴۶
تمامی دشمنان ما بر ما دهان خود را میگشایند.
۴۷
خوف و دام و هلاكت و خرابی بر ما عارض گردیده است.
۴۸
به سبب هلاكت دختر قوم من، نهرهای آب از چشمانم میریزد.
۴۹
چشم من بلا انقطاع جاری است و باز نمیایستد.
۵۰
تا خداوند از آسمـان ملاحظه نماید و ببیند.
۵۱
چشمانم به جهت جمیع دختران شهرم، جان مرا میرنجاند.
۵۲
آنانی كه بیسبب دشمن منند، مرا مثل مرغ بشدّت تعاقب مینمایند.
۵۳
جان مرا در سیاهچال منقطع ساختند و سنگها بر من انداختند.
Settings