داوران ۱۸:۱۹-۳۰
۱۹
ایشان به وی گفتند: «خاموش شده، دست را بر دهانت بگذار و همراه ما آمده، برای ما پدر و كاهن باش. كدام برایت بهتر است كه كاهن خانۀ یك شخص باشی یا كاهن سبطی و قبیله‌ای در اسرائیل شوی؟»
۲۰
پس دل كاهن شاد گشت. و ایفود و ترافیم و تمثال تراشیده را گرفته، در میان قوم داخل شد.
۲۱
پس متوجه شده، روانه شدند، و اطفال و مواشی و اسباب را پیش روی خود قرار دادند.
۲۲
و چون ایشان از خانۀ میخا دور شدند، مردانی كه در خانه‌های اطراف خانۀ میخا بودند جمع شده، بنی‌دان را تعاقب نمودند.
۲۳
و بنی‌دان را صدا زدند؛ و ایشان رو برگردانیده، به میخا گفتند: «تو را چه شده است كه با این جمعیت آمده‌ای؟»
۲۴
او گفت: «خدایان مرا كه ساختم با كاهن گرفته، رفته‌اید؛ و مرا دیگر چه چیز باقی است؟ پس چگونه به من می‌گویید كه تو را چه شده است؟»
۲۵
و پسران دان او را گفتند: «آواز تو در میان ما شنیده نشود مبادا مردان تند خو بر شما هجوم آورند، و جان خود را با جانهای اهل خانه‌ات هلاك سازی.»
۲۶
و بنی‌دان راه خود را پیش گرفتند. و چون میخا دید كه ایشان از او قوی‌ترند، رو گردانیده، به خانۀ خود برگشت.
۲۷
و ایشان آنچه میخا ساخته‌بود و كاهنی را كه داشت برداشته، به لایش بر قومی كه آرام و مطمئن بودند، برآمدند، و ایشان را به دم شمشیر كشته، شهر را به آتش سوزانیدند.
۲۸
و رهاننده‌ای نبود زیرا كه از صیدون دور بود و ایشان را با كسی معامله‌ای نبود و آن شهر در وادی‌ای كه نزد بیت‌رَحُوب است، واقع بود. پس شهر را بنا كرده، در آن ساكن شدند.
۲۹
و شهر را به اسم پدر خود، دان كه برای اسرائیل زاییده شد، دان نامیدند. امااسم شهر قبل از آن لایش بود.
۳۰
و بنی‌دان آن تمثال تراشیده را برای خود نصب كردند و یهوناتان بن جَرشُوم بن موسی و پسرانش تا روز اسیر شدن اهل زمین، كهنۀ بنی‌دان می‌بودند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی