داوران ۱۱:۲۶-۳۳
۲۶
هنگامی كه اسرائیل در حشبون ودهاتش و عروعیر و دهاتش و در همۀ شهرهایی كه بر كنارۀ اَرْنُون است، سیصد سال ساكن بودند، پس در آن مدت چرا آنها را باز نگرفتید؟
۲۷
من به تو گناه نكردم بلكه تو به من بدی كردی كه با من جنگ می‌نمایی. پس یهوه كه داور مطلق است، امروز در میان بنی‌اسرائیل و بنی‌عَمّون داوری نماید.»
۲۸
اما ملك بنی‌عَمّون سخن یفْتاح را كه به او فرستاده بود، گوش نگرفت.
۲۹
و روح خداوند بر یفْتاح آمد و او از جِلْعاد و منسی گذشت و از مِصْفَهِ جِلْعاد عبور كرد و از مِصْفَهِ جِلْعاد به سوی بنی‌عَمّون گذشت.
۳۰
و یفْتاح برای خداوند نذر كرده، گفت: «اگر بنی‌عَمّون را به دست من تسلیم نمایی،
۳۱
آنگاه وقتی كه به سلامتی از بنی‌عَمّون برگردم، هر چه به استقبال من از در خانه‌ام بیرون آید، از آن خداوند خواهد بود، و آن را برای قربانی سوختنی خواهم گذرانید.»
۳۲
پس یفْتاح به سوی بنی‌عَمّون گذشت تا با ایشان جنگ نماید، و خداوند ایشان را به دست او تسلیم كرد.
۳۳
و ایشان را از عروعیر تا مِنِّیت كه بیست شهر بود و تا آبیل كرامیم به صدمۀ بسیار عظیم شكست داد، و بنی‌عَمّون از حضور بنی‌اسرائیل مغلوب شدند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی