TRV
ایوب ۷:۱۶-۲۱
۱۶
كاهیده میشوم و نمیخواهم تا به ابد زنده بمانم. مرا ترك كن زیرا روزهایم نفسی است.
۱۷
«انسان چیست كه او را عزّت بخشی، و دل خود را با او مشغول سازی؟
۱۸
و هر بامداد از او تفقّد نمایی و هرلحظه او را بیازمایی؟
۱۹
تا به كی چشم خود را از من برنمیگردانی؟ مرا واگذار تا آب دهان خود را فرو برم.
۲۰
من گناه كردم، اما باتو ای پاسبان بنیآدم چه كنم؟ برای چه مرا به جهت خود هدف ساختهای، به حّدی كه برای خود بار سنگین شدهام؟
۲۱
و چرا گناهم را نمیآمرزی، و خطایم را دور نمیسازی؟ زیرا كه الا´ن در خاك خواهم خوابید، و مرا تفحّص خواهی كرد و نخواهم بود.»
Settings