ایوب ۵:۸-۲۰
۸
و لكن من نزد خدا طلب می‌كردم، و دعوی خود را بر خدا می‌سپردم،
۹
كه اعمال عظیم و بی‌قیاس می‌كند و عجایب بی‌شمار؛
۱۰
كه بر روی زمین باران می‌باراند، و آب بر روی صخره‌ها جاری می‌سازد،
۱۱
تا مسكینان را به مقام بلند برساند، و ماتمیان به سلامتی سرافراشته شوند؛
۱۲
كه فكرهای حیله‌گران را باطل می‌سازد، به طوری كه دستهای ایشان هیچ كار مفید نمی‌تواند كرد؛
۱۳
كه حكیمان را در حیله ایشان گرفتار می‌سازد، و مشورت مكّاران مشوّش می‌شود.
۱۴
در روز به تاریكی برمی‌خورند و به وقت ظهر، مثل شب كورانه راه می‌روند؛
۱۵
كه مسكین را از شمشیر دهان ایشان، و از دست زورآور نجات می‌دهد.
۱۶
پس امید، برای ذلیل پیدا می‌شود و شرارت دهان خود را می‌بندد.
۱۷
«هان، خوشابحال شخصی كه خدا تنبیهش می‌كند. پس تأدیب قادر مطلق را خوار مشمار.
۱۸
زیرا كه او مجروح می‌سازد و التیام می‌دهد، و می‌كوبد و دست او شفا می‌دهد.
۱۹
در شش بلا، تو را نجات خواهد داد و در هفت بلا،هیچ ضرر بر تو نخواهد رسید.
۲۰
در قحط تو را از موت فدیه خواهد داد، و در جنگ از دم شمشیر.
Settings