ایوب ۲۹:۱-۶
۱
و ایوب باز مَثَل خود را آورده، گفت:
۲
«كاش كه من مثل ماههای پیش میبودم و مثل روزهایی كه خدا مرا در آنها نگاه میداشت.
۳
هنگامیكه چراغ او بر سر من میتابید، و با نور او به تاریكی راه میرفتم.
۴
چنانكه در روزهای كامرانی خود میبودم، هنگامیكه سّر خدا بر خیمه من میماند.
۵
وقتیكه قادر مطلق هنوز با من میبود، و فرزندانم به اطراف من میبودند.
۶
حینیكه قدمهای خود را با كَره میشستم و صخره، نهرهای روغن را برایمن میریخت.
Settings