ارمیا ۷:۱۸-۲۳
۱۸
پسران، هیزم جمع میكنند و پدران، آتش میافروزند و زنان، خمیر میسرشند تا قرصها برای ملكه آسمان بسازند و هدایای ریختنی برای خدایان غیر ریخته مرا متغّیر سازند.
۱۹
اما خداوند میگوید آیا مرا متغّیر میسازند؟ نی بلكه خویشتن را تا رویهای خود را رُسوا سازند.
۲۰
بنابراین خداوند یهوه چنین میگوید: اینك خشم و غضب من بر این مكان برانسان و بر بهایم و بر درختان صحرا و بر محصول زمین ریخته خواهد شد و افروخته شده، خاموش نخواهد گردید.»
۲۱
یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: «قربانیهای سوختنی خود را بر ذبایح خویش مزید كنید و گوشت بخورید.
۲۲
زیرا كه به پدران شما سخن نگفتم و در روزی كه ایشان را از زمین مصر بیرون آوردم آنها را درباره قربانیهای سوختنی و ذبایح امر نفرمودم.
۲۳
بلكه ایشان را به این چیز امر فرموده، گفتم كه قول مرا بشنوید ومن خدای شما خواهم بود و شما قوم من خواهید بود و بهر طریقی كه به شما حكم نمایم سلوك نمایید تا برای شما نیكو باشد.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی