ارمیا ۳۷:۶-۱۵
۶
آنگاه كلام خداوند بر ارمیا نبی نازل شده، گفت:
۷
«یهوه خدای اسرائیل چنین می‌فرماید: به پادشاه یهودا كه شما را نزد من فرستاد تا از من مسألت نمایید چنین بگویید: اینك لشكر فرعون كه به جهت اعانت شما بیرون آمده‌اند، به ولایت خود به مصر مراجعت خواهند نمود.
۸
و كلدانیان خواهند برگشت و با این شهر جنگ خواهند كرد و آن را تسخیر نموده، به آتش خواهند سوزانید.
۹
و خداوند چنین می‌گوید كه خویشتن را فریب ندهید و مگویید كه كلدانیان از نزد ما البته خواهند رفت، زیرا كه نخواهند رفت.
۱۰
بلكه اگر تمامی لشكر كلدانیانی را كه با شما جنگ می‌نمایند چنان شكست می‌دادید كه از ایشان غیر از مجروح‌شدگان كسی نمی‌ماند، باز هر كدام از ایشان از خیمه خود برخاسته، این شهر را به آتش می‌سوزانیدند.»
۱۱
و بعد از آنكه لشكر كلدانیان از ترس لشكر فرعون از اورشلیم كوچ كرده بودند، واقع شد
۱۲
كه ارمیا از اورشلیم بیرون می‌رفت تا به زمین بنیامین برود و در آنجا از میان قوم نصیب خود را بگیرد.
۱۳
و چون به دروازه بنیامین رسید، رئیس كشیكچیان مسمّی به یرْئِیا ابن شَلَمْیا ابن حَنَنْیا در آنجا بود و او ارمیای نبی را گرفته، گفت: «نزد كلدانیان می‌روی؟»
۱۴
ارمیا گفت: «دروغ است، نزد كلدانیان نمی‌روم.» لیكن یرْئِیا به وی گوش نداد و ارمیا را گرفته او را نزد سروران آورد.
۱۵
و سروران بر ارمیا خشم نموده، او را زدند و او را در خانه‌یوناتان كاتب به زندان انداختند زیرا آن را زندان ساخته بودند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی