TRV
ارمیا ۱۷:۱-۱۱
۱
«گناه یهودا به قلم آهنین و نوك الماسمرقوم است. و بر لوح دل ایشان و برشاخهای مذبحهای شما منقوش است.
۲
مادامی كه پسران ایشان مذبحهای خود و اشیریم خویش را نزد درختان سبز و بر تلّهای بلند یاد میدارند،
۳
ای كوه من كه در صحرا هستی توانگری و تمامی خزاین تو را به تاراج خواهم داد و مكانهای بلند تو را نیز به سبب گناهی كه در همه حدود خود ورزیدهای.
۴
و تو از خودت نیز ملك خویش را كه به تو دادهام بیزرع خواهی گذاشت و دشمنانت را در زمینی كه نمیدانی خدمت خواهی نمود زیرا آتشی در غضب من افروختهاید كه تا به ابد مشتعل خواهد بود.»
۵
و خداوند چنین میگوید: «ملعون باد كسی كه بر انسان توكّل دارد و بشر را اعتماد خویش سازد و دلش از یهوه منحرف باشد.
۶
و او مثل درخت عرعر در بیابان خواهد بود و چون نیكویی آید آن را نخواهد دید بلكه در مكانهای خشك بیابان در زمین شوره غیرمسكون ساكن خواهد شد.
۷
مبارك باد كسی كه بر خداوند توكّل دارد و خداوند اعتماد او باشد.
۸
او مثل درخت نشانده بر كنار آب خواهد بود كه ریشههای خویش را بسوی نهر پهن میكند و چون گرما بیاید نخواهد ترسید و برگش شاداب خواهد ماند و در خشكسالی اندیشه نخواهد داشت و از آوردن میوه باز نخواهد ماند.
۹
دل از همه چیز فریبندهتر است و بسیار مریض است كیست كه آن را بداند؟
۱۰
من یهوه تفتیش كننده دل و آزماینده گُردهها هستم تا بهر كس بر حسب راههایش و بر وفق ثمره اعمالش جزا دهم.»
۱۱
مثل كبك كه بر تخمهایی كه ننهاده باشد بنشیند، همچنان است كسی كه مال را بهبیانصافی جمع كند. در نصف روزهایش آن را ترك خواهد كرد و در آخرت خود احمق خواهد بود.
Settings