حبقوق ۱:۱-۷
۱
وحی كه حَبَقُّوق نبّی آن را دید.
۲
ای خداوند تا به كی فریاد برمی‌آورم و نمی‌شنوی؟ تا به كی نزد تو از ظلم فریاد برمی‌آورم و نجات نمی‌دهی؟
۳
چرا بی انصافی را به من نشان می‌دهی و بر ستم نظر می‌نمایی و غضب و ظلم پیش روی من می‌باشد؟ منازعه پدید می‌آید و مخاصمت سر خود را بلند می‌كند.
۴
از این سبب، شریعت سست شده است و عدالت هرگز صادر نمی‌شود. چونكه شریران عادلان را احاطه می‌نمایند. بنابراین عدالت مُعْوَج شده صادر می‌گردد.
۵
در میان امّت‌ها نظر كنید و ملاحظه نمایید و بشدّت متحیر شوید. زیرا كه در ایام شما كاری می‌كنم كه اگر شما را هم از آن مخبر سازند، باور نخواهید كرد.
۶
زیرا كه اینك آن امّت تلخ و تندخو، یعنی كلدانیان را برمی‌انگیزانم كه در وسعت جهان می‌خرامند تا مسكن‌هایی را كه از آن ایشان نیست به تصرّف آورند.
۷
ایشان هولناك و مَهیب می‌باشند. حكم و جلال ایشان از خود ایشان صادر می‌شود.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings