جامعه ۸:۹-۱۵
۹
این همه را دیدم و دل خود را بر هر عملی كه زیر آفتاب كرده شود مشغول ساختم، وقتی كه انسان بر انسان به جهت ضررش حكمرانی می‌كند.
۱۰
و همچنین دیدم كه شریران دفن شدند، و آمدند و از مكان مقدّس رفتند و در شهری كه در آن چنین عمل نمودند، فراموش شدند. این نیز بطالت است.
۱۱
چونكه فتوی بر عمل بد بزودی مجرا نمی‌شود، از این جهت دل بنی‌آدم در اندرون ایشان برای بدكرداری جازم‌می‌شود.
۱۲
اگر چه گناهكار صد مرتبه شرارت ورزد و عمر دراز كند، معهذا می‌دانم برای آنانی كه از خدا بترسند و به حضور وی خائف باشند، سعادتمندی خواهد بود.
۱۳
اما برای شریر سعادتمندی نخواهد بود و مثل سایه، عمر دراز نخواهد كرد چونكه از خدا نمی‌ترسد.
۱۴
بطالتی هست كه بر روی زمین كرده می‌شود، یعنی عادلان هستند كه بر ایشان مثل عمل شریران واقع می‌شود و شریران‌اند كه بر ایشان مثل عمل عادلان واقع می‌شود. پس گفتم كه این نیز بطالت است.
۱۵
آنگاه شادمانی را مدح كردم زیرا كه برای انسان زیر آسمان چیزی بهتر از این نیست كه بخورد و بنوشد و شادی نماید و این در تمامی ایام عمرش كه خدا در زیر آفتاب به وی دهد، در محنتش با او باقی ماند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی