تثنیه ۱۱:۱-۲۱
۱
پس یهُوَه خدای خود را دوست بدار، و ودیعت و فرایض و احكام و اوامر او را در همه وقت نگاهدار.
۲
و امروز بدانید، زیرا كه به پسران شما سخن نمی‌گویم كه ندانسته‌اند، و تأدیب یهُوَه خدای شما را ندیده‌اند، و نه عظمت و دست قوی و بازوی افراشته او را،
۳
و آیات و اعمال او را كه در میان مصر، به فرعون، پادشاه مصر، و به تمامی زمین او بظهور آورد،
۴
و آنچه را كه به لشكر مصریان، به اسبها و به ارابه‌های ایشان كرد، كه چگونه آب بحر قلزم را برایشان جاری ساخت، وقتی كه شما را تعاقب می‌نمودند، و چگونه خداوند ، ایشان را تا به امروز هلاك ساخت،
۵
و آنچه را كه برای شما در بیابان كرد تاشما به اینجا رسیدید،
۶
و آنچه را كه به داتان و ابیرام پسران الیآب بن رؤبین كرد، كه چگونه زمین دهان خود را گشوده، ایشان را و خاندان و خیمه‌های ایشان را، و هر ذی‌حیات را كه همراه ایشان بود در میان تمامی اسرائیل بلعید.
۷
لیكن چشمان شما تمامی اعمال عظیمه خداوند را كه كرده بود، دیدند.
۸
پس جمیع اوامری را كه من امروز برای شما امر می‌فرمایم نگاه دارید، تا قوی شوید و داخل شده، زمینی را كه برای گرفتن آن عبور می‌كنید، به تصرف آورید.
۹
و تا در آن زمینی كه خداوند برای پدران شما قَسَم خورد كه آن را به ایشان و ذریت ایشان بدهد، عمر دراز داشته باشید، زمینی كه به شیر و شهد جاری است.
۱۰
زیرا زمینی كه تو برای گرفتن آن داخل می‌شوی، مثل زمین مصر كه از آن بیرون آمدی نیست، كه در آن تخم خود را می‌كاشتی و آن را مثل باغ بُقُول به پای خود سیراب می‌كردی.
۱۱
لیكن زمینی كه شما برای گرفتنش به آن عبور می‌كنید، زمین كوهها و درّه‌هاست كه از بارش آسمان آب می‌نوشد،
۱۲
زمینی است كه یهُوَه خدایت برآن التفات دارد و چشمان یهُوَه خدایت از اول سال تا آخر سال پیوسته بر آن است.
۱۳
و چنین خواهد شد كه اگر اوامری را كه من امروز برای شما امر می‌فرمایم، بشنوید، و یهُوَه خدای خود را دوست بدارید، و او را به تمامی دل و به تمامی جان خود عبادت نمایید،
۱۴
آنگاه باران زمین شما یعنی باران اولین و آخرین را در موسمش خواهم بخشید، تا غلّه و شیره و روغن‌خود را جمع نمایی.
۱۵
و در صحرای تو برای‌بهایمت علف خواهم داد تا بخوری و سیر شوی.
۱۶
باحذر باشید مبادا دل شما فریفته شود و برگشته، خدایان دیگر را عبادت و سجده نمایید.
۱۷
و خشم خداوند برشما افروخته شود، تا آسمان را مسدود سازد، و باران نبارد، و زمین محصول خود را ندهد و شما از زمین نیكویی كه خداوند به شما می‌دهد، بزودی هلاك شوید.
۱۸
پس این سخنان مرا در دل و جان خود جا دهید، و آنها را بر دستهای خود برای علامت ببندید، و در میان چشمان شما عصابه باشد.
۱۹
و آنها را به پسران خود تعلیم دهید، و حین نشستنت در خانه خود، و رفتنت به راه، و وقت خوابیدن و برخاستنت از آنها گفتگو نمایید.
۲۰
و آنها را بر باهوهای در خانه خود و بر دروازه‌های خود بنویسید،
۲۱
تا ایام شما و ایام پسران شما بر زمینی كه خداوند برای پدران شما قَسَم خورد كه به ایشان بدهد، كثیر شود، مثل ایام افلاك بر بالای زمین.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings