نصیحت نهایی و خداحافظی
۳۲
و الحال ای برادران شما را به خدا و به کلام فیض او میسپارم که قادر است شما را بنا کند و در میان جمیع مقدّسین شما را میراث بخشد.
۳۳
نقره یا طلا یا لباس کسی را طمع نورزیدم،
۳۴
بلکه خود میدانید که همین دستها در رفع احتیاج خود و رفقایم خدمت میکرد.
۳۵
این همه را به شما نمودم که میباید چنین مشقّت کشیده، ضعفا را دستگیری نمایید و کلام خداوند عیسی را بهخاطر دارید که او گفت دادن از گرفتن فرخندهتر است.
۳۶
این بگفت و زانو زده، با همگی ایشان دعا کرد.
۳۷
و همه گریهٔ بسیار کردند و بر گردن پولُس آویخته، او را میبوسیدند.
۳۸
و بسیار متالّم شدند خصوصاً بجهت آن سخنی که گفت، بعد از اینْ روی مرا نخواهید دید. پس او را تا به کشتی مشایعت نمودند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی