TRV
دوم تیموتائوس ۱:۶-۱۴
۶
لهذا به یاد تو میآورم که آن عطای خدا را که بهوسیلهٔ گذاشتن دستهای من بر تو است برافروزی.
۷
زیرا خدا روح جبن را به ما نداده است بلکه روح قوّت و محبّت و تأدیب را.
۸
پس از شهادت خداوند ما عار مدار و نه از من که اسیر او میباشم، بلکه در زحمات انجیل شریک باش، برحسب قوّت خدا،
۹
که ما را نجات داد و به دعوت مقدّس خواند، نه به حسب اعمال ما، بلکه برحسب ارادهٔ خود و آن فیضی که قبل از قدیمالایّام در مسیح عیسی به ما عطا شد.
۱۰
امّا الحال آشکار گردید به ظهور نجاتدهندهٔ ما عیسی مسیح که موت را نیست ساخت و حیات و بیفسادی را روشن گردانید بهوسیلهٔ انجیل،
۱۱
که برای آن من واعظ و رسول و معلّمِ امّتها مقرّر شدهام.
۱۲
و از این جهت این زحمات را میکشم بلکه عار ندارم، چون میدانم به که ایمان آوردم و مرا یقین است که او قادر است که امانت مرا تا به آن روز حفظ کند.
۱۳
نمونهای بگیر از سخنان صحیح که از من شنیدی در ایمان و محبّتی که در مسیح عیسی است.
۱۴
آن امانت نیکو را بهوسیلهٔ روحالقدس که در ما ساکن است، حفظ کن.
Settings