دوم ساموئل ۱۰:۱-۷
۱
و بعد از آن واقع شد كه پادشاه بنی‌عَمّون، مُرد و پسرش، حانون، در جایش سلطنت نمود.
۲
و داود گفت: «به حانون بن‌ناحاش احسان نمایم چنانكه پدرش به من احسان كرد.» پس داود فرستاد تا او را به واسطۀ خادمانش دربارۀ پدرش تعزیت گوید، و خادمان‌داود به زمین بنی‌عَمّون آمدند.
۳
و سروران بنی‌عَمّون به آقای خود حانون گفتند: «آیا گمان می‌بری كه برای تكریم پدر توست كه داود، رسولان به جهت تعزیت تو فرستاده است؟ آیا داود خادمان خود را نزد تو نفرستاده است تا شهر را تفحّص و تجسّس نموده، آن را منهدم سازد؟»
۴
پس حانون، خادمان داود را گرفت و نصف ریش ایشان را تراشید و لباسهای ایشان را از میان تا جای نشستن بدرید و ایشان را رها كرد.
۵
و چون داود را خبر دادند، به استقبال ایشان فرستاد زیرا كه ایشان بسیار خجل بودند، و پادشاه گفت: «در اریحا بمانید تا ریشهای شما درآید و بعد از آن برگردید.»
۶
و چون بنی‌عَمّون دیدند كه نزد داود مكروه شدند، بنی‌عَمّون فرستاده، بیست هزار پیاده از اَرامیان بیت رَحُوب و اَرامیان صُوبَه و پادشاه مَعْكه را با هزار نفر و دوازده هزار نفر از مردان طوب اجیر كردند.
۷
و چون داود شنید، یوآب و تمامی لشكر شجاعان را فرستاد.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings