دوم پطرس ۲:۷-۹

و لوطِ عادل را که از رفتار فاجرانهٔ بی‌دینان رنجیده بود رهانید.

زیرا که آن مرد عادل در میانشان ساکن بوده، از آنچه می‌دید و می‌شنید، دل صالح خود را به کارهای قبیح ایشان هرروزه رنجیده می‌داشت.

پس خداوند می‌داند که عادلان را از تجربه رهایی دهد و ظالمان را تا به روز جزا در عذاب نگاه دارد: